Jak doszło do powstania stalinizmu bezpośrednio – przejęcie władzy przez Stalina, po śmierci Lenina (21 stycznia 1924 roku). Stalinizm – od 1924 roku )po śmierci Kirowa – 1934 rok; po śmierci Lenina nie było jeszcze mowy o stalinizmie – istniała jeszcze opozycja).
Stalinizm – wizja polityki wewnętrznej i zewnętrznej. Stalin chciał budować potęgę militarną – to był jego jeden z głównych celów. Chciał stworzyć nowy typ człowieka – człowiek sowiecki. Chciał zmienić strukturę społeczną wsi – wyprowadzić ich z zacofania, a raczej podporządkować ich sobie (tworząc kołchozy i sowchozy, żeby mieć nad nimi większą kontrolę). Stalinizm doprowadził do tworzenia specyficznego położenia społeczeństwa – maksymalne podporządkowanie się władzy – nawet bezmyślne.
Kułactwo – są to chłopi ze znaczną ilości ziemi. Kułacy to byli działacze rewolucyjni, którzy za zasługi otrzymywali ziemię, aby mogli ją uprawiać – to ułatwiło Stalinowi zlikwidowanie swoich wrogów, równocześnie wprowadzając kolektywizację wsi (2 pieczenie na 1 ogniu).
(1921-1928) – to okres, kiedy był NEP, czyli plan odbudowy gospodarki po wojnie domowej 1918-1920.
Jak były problemy z dostarczaniem produktów ze wsi do miasta, Stalin postanowił wprowadzić kolektywizację i pełne uzależnienie wsi od miasta (wieś miała być gotowa na każde polecenie władz). Stalin wypowiedział wojnę chłopstwu – zrobił to samodzielnie. Postawił on Biuro Polityczne przed faktem dokonanym – nie chcąc rozłamu w partii, Biuro przyjęło pomysł Stalina. Stalin obawiał się chłopa gospodarującego indywidualnie – bo myśli, żyje samodzielnie, co było dla niego nie do pomyślenia. Kołchozy powstały przez przekazanie im ziemi kułaków, co tyczyło się także sprzętów – działo się tak, ponieważ nie było możliwości, aby kołchozy powstały ot tak sobie – nie było wystarczającej ilości ziemi. Stalin tłumaczył swoje działanie koniecznością polepszania obronności kraju. Gdy wprowadzono plan 5-letni, nie udawało się to, co w nim założono – państwo stawiało na przemysł ciężki, ale w praktyce pomysł ten okazał się kompletną klapą – nie było możliwości uprzemysłowienia kraju. Powiększał się głód, gdyż konfiskowano całe zboże ze wsi. Niepowodzenia planu 5-letniego to przede wszystkim wyśrubowane wskaźniki, które były niemożliwe do wykonania.
(1933-1934) – istniała utajniona opozycja skierowana przeciwko Stalinowi. Wprowadził zasadę wyborów – ile miejsc, tylu kandydatów. Stalin obawiał się opozycji, dlatego też pomyślał o wprowadzeniu terroru – musiał zlikwidować także dawne kierownictwo partii, którzy byli potencjalnymi konkurentami Stalina.
Fenomen Stalina – zręczna gra polityczna, bezwzględna i okrutna. Odchylenie prawicowe w partii prezentowała grupa Bucharina (był co prawda za kołchozami i sowchozami, ale nie tworzyć na siłę). Bucharin chciał rozwinąć przemysł nie tylko ciężki i militarny.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz