SYTUACJA POLITYCZNA W LATACH 1922-1934 cz.3

Jest to 3 część dwóch poprzednich wpisów...

Układ berliński 1926:
24 kwietnia 1926 roku Stresemann zawarł w Berlinie z Sowietami „Układ o przyjaźni i współpracy”. Na mocy tego układu, intensywnie rozwijano współpracę wojskową, służącą rewizji ładu wersalskiego, wymierzoną też przeciw Polsce.

SYTUACJA POLITYCZNA W LATACH 1922-1934 cz.2

Jest to 2 część poprzedniego wpisu...

Sowieci grają na dwie strony:
W 1923 roku przez Europę przeszła kolejna fala rewolucji, z czego chcieli skorzystać radzieccy komuniści. Pierwszym państwem do ich „ataku” miały być Niemcy, ale ZSRR nie chciało nic stracić z dotychczasowej współpracy, dlatego postanowili działać na dwie strony.

SYTUACJA POLITYCZNA W LATACH 1922-1934 cz.1

Nowy układ sił:
Po traktacie Wersalskim z 1919 roku wytworzył się nowy układ sił: Polska zawarła z Rumunią układ obronny przeciw Rosji Sowieckiej (1919 rok) i z Francją przeciw Niemcom (1921 rok).

AGRESJA FASZYSTOWSKA LAT 30-TYCH

Wojna prewencyjna: Piłsudski przyglądając się poczynaniom Hitlera zaproponował Francji, aby wspólnie dokonały agresji na Niemcy, aby odsunąć Hitlera od władzy. Francja nie poparła tego pomysłu.

POWSTANIE III RZESZY

Hitler siedząc w więzieniu po nieudanym puczu monachijskim, napisał książkę „Mein Kampf”, w której znajdował się program, który mieli realizować narodowi socjaliści po dojściu do władzy.

ZWIĄZEK RADZIECKI W OKRESIE MIĘDZYWOJENNYM

Za podstawę ideologiczną nowego systemu przyjęto marksistowską tezę o walce klas. Według niej, ustrój szczęśliwości społecznej można będzie zbudować dopiero wówczas, gdy zlikwiduje się klasy wyzyskiwaczy i stworzy nowego człowieka.

WIELKI KRYZYS EKONOMICZNY 1929-1933

Dzisiaj krótki wpis, ale za to dosyć treściwy.

Popyt – zapotrzebowanie na towar; podaż – wielkość produkcji. Gdy jest duży popyt, można podwyższyć ceny.
Główny czynnik kryzysu – nadprodukcja.

NIEMCY PO I WOJNIE ŚWIATOWEJ

W Niemczech, przeciwko nowopowstałej władzy socjalistów Eberta zbuntowały się siły prawicowe oraz utworzona na przełomie 1918/1919 Komunistyczna Partia Niemiec (KPD). Ona, na początku stycznia 1919 roku wywołała w Berlinie powstanie zbrojne, stłumione przez korpusy ochotnicze (Freikorps).

WŁOCHY PO I WOJNIE ŚWIATOWEJ

W północnych Włoszech robotnicy zauroczeni rosyjską rewolucją, przystąpili do przejmowania zakładów pracy, tworzyli rady i komitety fabryczne. Przystąpili do tworzenie oddziałów Czerwonej Gwardii, jako zalążka armii rewolucyjnej.

REWOLUCJA PAŹDZIERNIKOWA W ROSJI

24/25 października (6/7 listopada) 1917 roku w Piotrogrodzie wybuchło zbrojne powstanie. Jego ośrodkiem kierowniczym był mieszczący się w pałacu Smolnym Komitet Wojskowo-Rewolucyjny, na którego czele stał Włodzimierz Lenin. Oddziały Gwardii Czerwonej opanowały kluczowe punkty miasta: poczty, centrale telefoniczne, dworce, banki, elektrownie.

REWOLUCJA LUTOWA W ROSJI

Po klęskach w 1916 roku w życiu gospodarczym Rosji zaczął pogłębiać się chaos. Padł transport, który nie był w stanie przemieszczać wielkich mas ludzi (wojskowych i uciekinierów z Królestwa i Litwy); węzły kolejowe blokowane były sprzętem i maszynami z ewakuowanych fabryk.

SPRAWA POLSKA W WERSALU

Delegacja polska składała się z następujących przedstawicieli: Roman Dmowski, Ignacy Paderewski, Władysław Grabski. Nasza sytuacja była niezwykle trudna, na skutek niekorzystnego dla Polski układu sił politycznych i interesów głównych mocarstw.

KONFERENCJA POKOJOWA W PARYŻU – TRAKTAT WERSALSKI

Trzeba było jak najszybciej zrealizować porozumienia pokojowe, ponieważ w całej Europie szerzyły się nastroje rewolucyjne, które trzeba było zwalczyć. Podpisanie traktatu pokojowego wiązało się też z ustaleniem przyszłego porządku w Europie i na świecie.

REWOLUCJA W NIEMCZECH. ROZPAD AUSTRO-WĘGIER

W Niemczech coraz poważniejszy stawał się kryzys polityczny (od jesieni 1918 roku, pod wpływem pogarszających się warunków bytowych). Nastroje antywojenne i rewolucyjne objęły także armię. Momentem krytycznym stał się rozkaz dowództwa Kriegsmarine wysłania okrętów do samobójczej walki z flotą brytyjską. 4 listopada 1918 roku 100 tys. marynarzy w Kilonii oraz innych baz morskich odmówiło wykonania rozkazów i wywiesiło na okrętach czerwone sztandary.

ZAKOŃCZENIE I WOJNY ŚWIATOWEJ

USA przystąpiło do wojny 6 kwietnia 1917 roku – wypowiedziały wojnę Niemcom. Wojna ta była inna od pozostałych z wielu względów: mnóstwo zabitych i rannych; używano nowoczesnej broni (Niemcy używali także gazów trujących, które były zakazane przez umowy międzynarodowe – posługiwano się taką bronią, ponieważ miało to przyspieszyć rozstrzygnięcie działań na swoją korzyść, po tym, jak po bitwie nad Marną powstała wojna pozycyjna).

PRZEBIEG GŁÓWNYCH DZIAŁAŃ WOJENNYCH

Plan Schlieffena – był to plan ułożony już w 1905 roku, na wypadek walk na 2 fronty: najpierw zaatakować z całych sił na Francję, łamiąc przy tym neutralność Belgii, po pokonaniu Francji w ciągu kilku tygodni, uderzyć na Rosję, aby ta nie zdążyła przeprowadzić mobilizacji. W tym planie nie przewidziano, że Anglia i Rosja nie włączą się natychmiast do wojny.

GENEZA I WOJNY ŚWIATOWEJ

I wojna światowa miała podłoże czysto materialnie, była imperialistyczna. Na arenie międzynarodowej pojawiły się nowe potęgi – Włochy, Niemcy, Japonia i USA. Serbia (napadnięta przez Austro-Węgry) i Belgia (napadnięta przez Niemcy) chciały niepodległości;

REWOLUCJA 1905 ROKU W ROSJI

1861 rok – uwłaszczenie chłopa w Rosji, dzięki czemu rozwinął się przemysł. Istniały różne nielegalne partie: od 1883 roku – „Wyzwolenie pracy” Jerzego Plechnowa (marksistowska); 1895 rok – „Związek walki o wyzwolenie klasy robotniczej” (marksistowska); 1898 rok – „Socjaldemokratyczna partia robotnicza Rosji” Lenina.